zaterdag 27 augustus 2011

Back to work!


Dozen met stoffen en materialen zijn na de vakantie binnen gekomen en worden nu verwerkt.
Nog wel een rommeltje in het winkelgedeelte maar voor donderdag is het allemaal weer netjes om jullie te ontvangen! Aankomende donderdagmiddag, vrijdagmiddag en zaterdagmiddag staan we weer klaar om jullie te informeren over de nieuwe cursussen: van harte welkom tussen 12 en 4 uur!

dinsdag 23 augustus 2011

Quilting is everywhere!


Overal op reis komen we quilts tegen: in een bed-and-breakfast aan de muur een echte sampler, een re-make van een cursist. Over de trapleuning twee quilts uit de familiekist.
En er is zelfs een quilt op de buitenmuur geschilderd! Een erfenis uit het verleden van de eigenaren, toen zij nog bij de Amish gemeenschap hoorden.




De vloer van een hotel onderweg voor de balie: een Card-trick met rondom kleine vlindertjes.





Een prachtige Log-Cabin in een ander bread-and-breakfast: één van de eerste quilts die de eigenares maakte.

Dan reizen we door naar New York City, even een kijkje naar de wolkenkrabbers vanuit Central Park.

In het Park een monument voor John Lennon: het Strawberry Fields Memorial. Hier is de as van hem uitgestrooid en elke dag worden er nog bloemen neergelegd bij het gedenkteken.









Nog even naar Barnes & Noble: op naar de quilt sectie. Dat ik niet de enige junk ben zie je hier: een "naai junk" gaat ook alle boeken langs!



maandag 22 augustus 2011

Back to school



De zon gaat onder en morgen weer op: de school gaat weer beginnen! Vanaf eind april/begin mei was de school gesloten, het wordt tijd... 

Deze school heeft zijn beste tijd gehad. Al die jaren prima gefunctioneerd, nadat er niet genoeg kinderen meer waren werd het een winkeltje en toen overleed de eigenaar. Een Amish boer en zijn vrouw van vijf boerderijen verder laten ons weten dat we het wel mogen hebben, dan kunnen we het in kratten verschepen naar Nederland en daar kunnen we dan een quilt-school starten: leuke mensen die Amish!


Deze twee mannetjes doen de laatste dingetjes in en rond het huis voor ze naar bed gaan. Zij kunnen in Ohio kiezen: lopend of op de fiets naar school.




De schone kleren hangen al klaar voor morgen! Na schooltijd trekken ze hun oude speelkleren aan, tja moeders met een heel aantal kinderen zijn wel praktisch aangelegd. Maar eh: is dat jurkje rechts niet erg kort en sexy voor een Amish meisje? Vergis je niet: dit is een wasknijperbewaarzakje. Grappige mensen die Amish!




Thuis is al een beetje aan voorbereiding gedaan: al spelend kun je het vee tellen en oma heeft een mooi boekje genaaid waarmee je kunt leren tellen.



Op naar school dan maar! Afgelopen week hebben de ouders het gras bijgewerkt, het speelmateriaal weer opgehangen en gecheckt, de binnen- en buitenboel geverfd en alles schoongemaakt.
Ook het gym materiaal in de basement is weer up- to-date en de houtvoorraad is aangevuld om een lange koude winter aan te kunnen.










De leerkracht heeft de letters duidelijk opgehangen met een bijbehorend plaatje. Bij de "E"  staat een "esel", ja, in het Pennsylvania Dutch om het aan te leren. Het meeste lesmateriaal is in het Engels. Kinderen die "vers" van thuis komen leren op school dus een tweede taal.







Alle vakken die gegeven worden staan op het schoolbord, een modern whiteboard. Maar het rapport wat elke zes weken wordt meegegeven ziet er daarentegen toch wat ouderwets uit...








Is er geen stromend water bij de school, dan zit er niets anders op dan een buitentoilet te maken en te gebruiken. Blijven de kinderen ook niet te lang weg. Slimme jongens toch, die Amish!

zondag 21 augustus 2011

Klein Zwitzerland

We rijden uren langs allerlei kleine weggetjes, zo ontzettend mooi! Een geëmigreerde nederlander noemde dit "een rollend landschap" en zo is het ook. De voorvaderen van de mensen die hier nu wonen kwamen oorspronkelijk uit Zwitserland en voelden zich hier meteen thuis! In de heuvels ontvouwt zich elke keer een andere boerderij, allemaal even "spic and span", zoals de mensen het hier noemen als het er keurig uit ziet. Wie niet  "into farming" is heeft een business en dat heeft zich wat bij elkaar geconcentreerd. Nu zou je je toch echt thuis moeten voelen:







zaterdag 20 augustus 2011

Oh what a wonderful morning, oh what a wonderful day!

We staan op en kijken uit ons raam. Wat we zien is dit: de ochtendstond heeft ook in de USA goud in de mond!














We gaan naar een enorm grote "Gamma" en zien dit patchwork patroon in de vloer verwerkt: is het niet ongelooflijk? In stof is het al erg erg moeilijk (advanced) laat staan in hout: echt vakmanschap!



We gaan naar een quiltwinkel toe. Er zit een hele rij mannen voor de deur op de veranda op "rocking chairs" (ouderwetse schommelstoel) te wachten op hun winkelende wederhelft. De winkel weet dat dat lang kan duren en heeft een speciaal quiltje gemaakt, ingeframed en opgehangen...










Afgelopen week waren we een avond te gast bij een Amish familie. Het echtpaar heeft 5 kinderen. Eén van de kinderen reed in zijn Rumspringa (de tijd dat de jongeren mogen rondkijken in de wereld zonder dat het nog consequenties heeft voor hun kerklidmaatschap) mee met een stel andere jongeren in een door hen gekochte auto. Ongelukkig genoeg reed de auto veel te hard, verloor de 16-jarige de macht over het stuur en de auto crashte...De 4 andere jongeren kwamen met schrammen, bulten en een enkele kneuzing er van af. De oudste zoon van deze familie lag voor weken in coma en is nu, na een jaar, weer halve dagen aan het werk. Tja, de waarschuwingsborden die je langs de weg vindt staan er niet voor niets! Het is ook erg eng als je een "berg" opkomt en er rijdt een buggy vanaf de andere kant omhoog met daarachter een auto die geen tijd heeft om zo langzaam te gaan...

Soms loopt het minder goed af:







A mystery in history...

De eerste dagen van ons bezoek in Ohio brengen we door in een prachtig bed-and-breakfast!
De eigenares heeft vroeger een quiltzaak gehad in Florida , gaf ook quilt lessen en is erg geïnteresseerd in oude quilts. Daarom schafte ze op een dag een antieke Crazy Quilt aan, en daarover gaat deze Crazy Story...


Onuitgevouwen kan je de achterkant van de quilt zien: de backing is totaal uit elkaar gevallen, je kan zien hoe er is aan- en afgehecht naar de voorkant toe en hoe mooi glanzend het garen moet zijn geweest. Dat geeft een eerste indruk van de rijkdom van de maakster.



Gemaakt door FAG in 1882. De naam van de maakster is intussen bekend, maar ben ik vergeten door alle commotie van het moment.


 Een prachtige vlinder van zijde.
Een spinneweb: zie je hoe de achtergrond van de quilt is vergaan?
Een springend paard met ruiter: geweldig uitgevoerd in platsteken. Wie kon zich in de tijd tussen 1880 en 1910 (opkomst van dit soort quilts) een eigen paard veroorloven, zich een speciaal ruiter pak laten aanmeten en de tijd nemen om te gaan rijden cq springen?
In het midden van de quilt van 9 blokken is een kring van ovale bloemen opgenomen: de zomen zijn netjes omgeslagen en weggewerkt met decoratieve steken.
Nog een prachtige bloem met franse knoopjes steken. Geborduurd op zijde en er komt ook veel fluweel in de quilt voor. Dat betekent dat de maakster van de quilt daar ook aan kon komen of zelfs in bezit had! De quiltster was een vrouw uit de High Society in New York City die met haar man (een tandarts) vaak bals bezocht. Van de stof die na het naaien overbleef maakte zij deze quilt.





Hier zie je het centrum van de quilt met de ovale bloemenrondjes. Klik maar eens op de foto, dan zie je hoeveel verschillende steken gebruikt zijn voor het geheel. Een dame van stand had die technieken in huis toentertijd. Of soms ook wel een bediende.







Ook aan de afwerking van de quilt is veel tijd besteed: prairiepoints aan een Crazy Quilt. Hoe ongewoon is dat! Deze dame heeft echt veel tijd gehad om aan handwerken te kunnen besteden. Misschien vanwege het feit dat er geen kinderen in dit huwelijk zijn gekomen en zij wel een bediende had? Loretta, de eigenares van de quilt, heeft al een hoop gegevens boven water gekregen van de quilt, maar soms blijft het gissen naar de waarheid. Zoals bij het volgende mysterie....




Een geborduurd bruin hoofd met roze hoofdbedekking, wat origineel zeg! Maar...het lijkt wel of er een ander lapje overheen genaaid zit. Wat zeg ik: er zitten zelfs twee lapjes aan elkaar genaaid overheen, oh oh oh, wat is er aan de hand? Gelukkig is het niet te strak genaaid en zat er enig garen los, dus Loretta heeft heel voorzichtig gepeuterd om te zien wat er onder dit geheime lapje zou zitten.





Kijk nou eens: een complete vrouw onder het nieuwe lapje! Buiten belijning uitgevoerd in bruin, een geel schort voor: het zou de bediende van mevrouw kunnen zijn. Maar waarom is de bediende verstopt achter een nieuw aangebracht lapje? De stof die bedekt geweest is glanst nog van nieuwigheid! 

Loretta wist best al wel veel van de quilt en besluit te bellen met degene die de quilt aan haar heeft verkocht en heel ergens in de verte gerelateerd was aan de maakster. We weten dus al dat de maakster getrouwd is met een tandarts en dat ze samen in New York City wonen. De tandarts heeft geld genoeg om paard te rijden en voor zijn vrouw prachtige stoffen te laten komen om mooie jurken van te laten naaien. Zelf heeft mevrouw een goede opleiding gehad en heeft in haar leven niet het zwaarste werk hoeven doen, ze genoot ook van haar handwerk, dat is zeker te zien aan het werk. Maar dan: de "lady who is covered up"? Loretta besluit om opnieuw te bellen waar wij bij zijn. Intussen maken we al de mooiste verhalen met elkaar wat er gebeurd zou kunnen zijn daar in NYC... Wat blijkt: de broer van de maakster is op jonge leeftijd weduwnaar geworden, zuslief (klaar met haar quilt, geen kinderen in huis) biedt haar hulp aan in dit huishouden met wel een aantal kinderen. Gelukkig heeft ze een bediende die haar eigen huishouding kan runnen. Na verloop van tijd trouwt broerlief en komt de quilster weer naar huis. Daarna naait ze een lapje uit de scrapbag boven op de bediende, alleen het gezicht niet.

Wat o wat is hier gebeurd? Mocht er ooit meer boven water komen over deze "hidden story" dan zal Loretta dat mailen en horen jullie dat van me!